„Czytajcie Biblię już Cham nienawidził Noego. To Jest sprawa... to jest sprawa... (szukanie wyrazu) ponadczasowa. Nasza generacja postawiła ją jasno.
— zapamiętany tekst Wirginii o znajomej staruszce, signorinie Nettuno. — Jej potrzeby wprost najmniejsze... Wystarczy jej gdzieś usiąść, gdzie kilka osób ze sobą rozmawia, nieistotne o czym
0 kotach, o chorobie, o zupie... Ona słucha i strasznie jej wesoło. Nawet płaszcza nigdy nie zdejmie, żeby nie przestraszyć myślą o przedłużającej się obecności. Nie dziwi się niczemu, o nic nie prosi, poglądów żadnych także nie ma. A drzwi mieszkania zawsze trzyma uchylone, na wszelki wypadek, gdyby umarła, żeby nie musieli wyważać.
— pochwycony fragment wymiany zdań między panem Giongo a Pinchem. Pinch mówi, że w pierwszych tygodniach pobytu we Włoszech poruszał się bardzo ostrożnie, żeby czegoś nie uszkodzić. — Wie pan, sprawa skali i techniki. W Stanach czuje się stalowy montaż, a tu... — Tak — mówi pan Giongo patrząc na niego z fotela — Włochy w całości są wykonane ręcznie.
— wszystko względne. Przypomina mi się opowiadanie Andrzeja Stopki o pastuchu z Tylmanowej, który po raz pierwszy wybrał się do Krościenka i wrócił oszołomiony — Panocku, co tam świateł! Syćko aze sie jazy!“(6)