„f = k(Ay) dx
gdzie k oznacza współczynnik liczbowy
Z równania tego wynika, że im wyższy jest plon (y), im bardziej zbliżony do maksymalnego (A), tym słabszy jest efekt nawożenia i trudniej plon podwyższyć. Istnieje granica opłacalności nawożenia, której przekraczać nie ma sensu, gdyż wartość nakładu staje się większa od wartości zwyżki w plonie.
Równanie Mitscherlicha pozwala teoretycznie przewidzieć wielkość plonów, w zależności od nawożenia, ale może być ono stosowane tylko w warunkach, gdy inne czynniki nie ulegają zmianom, na przykład w doświadczeniach wazonowych i to nie zawsze. W praktyce rolniczej nie jest ono stosowane.
Należy dodać, że równanie Mitscherlicha nie uwzględnia współdziałania nawozów, które jednak istnieje i musi być brane pod uwagę.
Bardzo szczegółową i skomplikowaną analizę prawa minimum, w odniesieniu do składników mineralnych, przeprowadzili w ostatnich latach M.V. Homes i G.A. van Schoor w Belgii. Na podstawie trzech wyników doświadczenia, przy trzech różnych poziomach nawożenia, metoda ta pozwala obliczyć właściwe wysokości dawek nawozów mineralnych dla uzyskania maksymalnego plonu. Uwzględnia ona również właściwy stosunek ilościowy poszczególnych pierwiastków oraz stosunek kationów do anionów, zapewniający optymalne wykorzystanie składników mineralnych przez roślinę uprawną. Problem jest zawsze aktualny w związku z coraz bardziej intensywną uprawą roślin i coraz powszechniejszym stosowaniem nawozów mineralnych w coraz wyższych dawkach dla maksymalnego podniesienia żyzności gleb.“(16)